Blog/ Persoonlijk

Hoe meer ik moet hoe verrotter het leven doet

hoe meer ik moet hoe verrotter het leven doet | It's a Food Life

De hele dag door word ik geteisterd door interne to-do lijstjes. Ik sta op met een to-do lijst en ik ga slapen met een lijstje met dingen die ik die dag nog had moeten doen. Vervolgens word ik wakker met het lijstje van de vorige dag + nieuwe moetjes (die ik blijkbaar in mijn dromen bedenk). Dat is voor mij niets nieuws maar afgelopen week heb ik er wat meer bij stilgestaan. Deze week stond namelijk in het teken van moeten.

In één van de 1000 ‘doe gezond’ facebook groepen die ik volg zag ik een oproepje voorbijkomen van ene Charlotte. Zij was voor haar studie toegepaste psychologie opzoek naar mensen die een online coaching traject wilden volgen. Je zou geheel online (en gratis) gecoacht worden door middel van mindfulness, CGT en ACT therapie. Nou dat leek me wel wat..

Ik ben nu een weekje bezig met het coaching traject (ik weet ook niet hoe ik het anders moet noemen) en zoals ik al zei stond afgelopen week in het teken van moeten. Ik kreeg namelijk de opdracht om een week lang een papiertje in mijn kontzak te hebben en daar al mijn moetjes op te schrijven. De moetjes kon ik herkennen aan het gevoel van urgentie en ook het zinnetje: ik moet dit want anders vergaat de wereld/vindt iedereen mij stom/ben ik niks waard… Je kent het wel. Dus ik ging aan de slag. Het kontzak papiertje onderging een kleine metamorfose want dat werd mijn trouwe assistent Samsung Galaxy S. Ik creëerde braaf een nieuwe memo voor mijn moetjes. Nou het heeft me behoorlijk bezig gehouden.

Na een aantal dagen kwam ik erachter hoeveel ik moet van mezelf en begon ik mij dingen af te vragen, zoals vaker gebeurt bij bewustwording. Ik wilde het gebeuren verder onderzoeken en kijken wat de consequenties zijn van dit moeten. Er waren 3 dingen die mij opvielen:

1. Hoe meer ik moet hoe passiever ik word

Hoe groter de berg is hoe kleiner ik mijzelf voel. En als ik mezelf klein voel dan voel ik me onzeker en incompetent. Als die berg (met dingen die moeten) te groot is kan ik er dus maar beter niet aan beginnen en dan is het veiliger om op de bank blijven zitten. Zo kan ik in ieder geval niet falen, want je faalt nu eenmaal als je verwachtingen onhaalbaar zijn. En ik weet best dat mijn verwachtingen vaak onhaalbaar zijn. Daar voel ik mij natuurlijk niet beter door want al die moetjes verdwijnen niet uit mijn hoofd. Uiteindelijk voel ik me hopeloos, schuldig, verdrietig en mislukt.

Leerdoel: de berg kleiner maken (ja Chris ik weet dat je dit al 1000x tegen me hebt gezegd). Ik ga het interne to-do lijstje tastbaar maken. Ik zet het op papier en van alle dingen die ik moet (of wil) kies ik er elke dag minstens eentje uit. En dan probeer ik aan het einde van de dag stil te staan bij de dingen die wel gelukt zijn in plaats van balen van de (1000) dingen die niet gelukt zijn. Ik wens mezelf alvast veel succes…

2. Moetjes verzieken mijn magjes

Ok, dit vind ik een moeilijke om uit te leggen dus ik waarschuw je alvast voor een hoop gebrabbel. Dingen die ik moet zijn vaak minder leuk dan dingen die ik mag en wil. Maar soms veranderen mijn magjes in moetjes en dan worden de dingen die ik wil de dingen die ik moet en dan zijn dat ineens geen leuke dingen meer. Snap je het nog? Laat ik even mijn blog als voorbeeld nemen.

Een hobby is een ontspannende bezigheid voor in de vrije tijd, het perfecte moment om je perfectionisme even te laten varen. Maar word je hobby je werk of ga je het delen met de wereld dan verandert het in iets dat moet. En sommige mensen kunnen daar prima mee omgaan en zijn oprecht gelukkig om elke dag aan het werk te gaan en trekken zich niks aan van eventuele kritiek of angst om te falen. Bij anderen (zoals bij mij) gaat het wat minder soepel.

Zoals Brené Brown het in haar boek ‘de moed van kwetsbaarheid’ beschrijft: de kwelduivels (onze gedachten) hameren graag op wat we ‘zouden moeten’ of ‘horen te doen’, en haken daarbij in op ons perfectionisme en ons idee dat we ons moeten aanpassen, het anderen naar de zin moeten maken en onszelf moeten bewijzen.

Ik merkte eigenlijk al vanaf het moment dat mijn eerste blog online stond dat ik spanning had. Logisch, je gooit iets van jezelf de wereld in en dat maakt je kwetsbaar. Maar ik kon altijd zo genieten van het schrijven en het onderzoeken. Ik kon mij, in tijden van stress, ontspannen in de keuken door de koken en te bakken. Begrijp me niet verkeerd ik kan er nog steeds lekker mee bezig zijn maar er zit nu wel een bepaalde druk achter.

Afgelopen week ben ik mij bewust geworden hoe het moeten dingen kan verpesten. Het moeten zorgt ervoor dat die kwelduivels in mijn hoofd gaan kakelen. Het moeten zorgt ervoor dat mijn verhaal perfect moet zijn, dat iedereen mijn recepten lekker moet vinden en dat al mijn foto’s er professioneel uit moeten zien. Dan is er toch geen lol meer aan.

Leerdoel: elke keer als ik het woordje moet hoor in mijn gedachten probeer ik het te veranderen in ik mag of ik wil. Dus niet ik moet vandaag een perfect blog schrijven maar ik mag vandaag een mooi verhaal schrijven. Ik weet nu al dat het (dwangmatige) gevoel achter mijn moeten hierdoor niet meteen weg zal gaan, maar ik weet ook dat je gevoel soms iets achter loopt op je gedachten. Soms moet mag je wat geduld hebben, uiteindelijk zal je gevoel mee veranderen. Gewoon volhouden.

3. Hoe meer ik moet hoe minder ik mag

Ik durf wel te zeggen dat dit voor veel mensen herkenbaar zal zijn. Ik hoor het namelijk vaak om me heen. Iets moeten voordat je iets mag.. Dus ik moet het hele huis op orde hebben voordat ik lekker op de bank mag gaan zitten met een goed boek. Ik moet iets goeds hebben gedaan voordat ik bloemen voor mezelf mag kopen. Of ik moet jarig zijn anders mag ik geen taart als ontbijt. Terwijl, als we even eerlijk zijn, ontbijten met taart eigenlijk een super goed idee is.

Leerdoel: ik wil proberen om mijn magjes niet te laten afhangen van mijn moetjes. Ik ben toch op zoek naar geluk? Geluk vind je niet door jezelf regeltjes op te leggen voordat je mag genieten. Genieten heeft prioriteit. Punt.

Nieuwsgierig naar hoeveel jij eigenlijk moet van jezelf? Probeer je dan eens een week lang bewust te zijn van het woordje moet. Let extra op het gevoel van urgentie of wanneer het woordje moet gepaard gaat met een doemscenario.

Volg je It’s a Food Life al?

Facebook | Instagram | Bloglovin’ | Twitter | Pinterest

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Charlotte
    6 oktober 2015 at 09:21

    Wauw Laura,

    Wat een mooie artikel, het is goed om te zien dat er op deze manier mee bezig bent!
    En met dat schrijven gaan we nog een leuke opdracht doen:)

    Groetjes,

    Charlotte!

  • Leave a Reply